ایران دَرّودی (۱۳۱۵ - ) نقاش برجسته معاصر ایران و جهان که به عقیده برخی پیرو مکتب فراواقع‌گرایی (سورئالیسم) است. او همچنین کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر است. ایران درودی از برجسته ترین و بزرگترین چهرهای معاصر هنر نقاشی ِایران و جهان است. او در ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ در مشهد به دنیا آمد. خانواده پدری، نسل در نسل از بازرگانان صاحب نام خراسان بودند و خانواده مادری از بازرگانان قفقاز که در اوایل انقلاب روسیه به ایران مهاجرت کرده بودند. وی در سال ۱۹۵۴ برای تحصیل در رشته نقاشی در دانشکده بوزار در پاریس به تحصیل مشغول می‌شود و در سالهای ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸ به یادگیری هنر در آموزشگاه‌ها و دانشکده‌های گونانگون پرداخت: مدرسه هنر‌های زیبای پاریس (بوزار)، مدرسه لوور پاریس، دانشکده سلطنتی بروکسل (ویترای) ، انیسیتوی آر.سی.آی نیویورک (رشته تهیه و کارگردانی برنامه‌های تلویزیون). خانم درودی همچنین کارگردان و تهیه‌کننده چند فیلم مستند و کوتاه برای تلویزیون بوده‌است. درودی در ۱۹۷۰ به درخواست دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به تدریس تاریخ هنر در این دانشگاه پرداخت. ایران درودی در ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ در خانواده‌ای اشرافی در خراسان به‌دنیا آمد. پدرش خراسانی بود و مادرش قفقازی. تبار پدری‌اش پشت در پشت بازرگان بودند و مادرش به هم‌راه خانواده بعد از انقلاب اکتبر و تشکیل کشور شوروی از قفقاز به ایران مهاجرت کردند.[۱] در کودکی با خانواده به اروپا سفر کرد و از شهرهای مختلف اروپا دیدن کرد وقتی جنگ جهانی دوم شروع شد خانواده او در هامبورک زندگی می‌کرد و با شروع جنگ به ایران بازگشتند و مدتی در مشهد زندگی کردند و بعد به تهران آمدند و ساکن تهران شدند. درودی در حالی که در مدرسه درس می‌خواند به دلیل علاقه به نقاشی به کلاس‌های آزاد طراحی و نقاشی هم می‌رفت. بعد از پایان تحصیلات متوسطه راهی فرانسه شد تا در دانشکدهٔ هنرهای زیبای پاریس نقاشی بخواند. پس از پایان تحصیلات به ایران بازگشت و در اردیبهشت ۱۳۳۹ آثارش در تالار فرهنگ تهران به نمایش گذاشته شد. در سال‌های دهه چهل خورشیدی در شهرهای مختلف اروپا آثار خود را در گالری‌های مختلف به نمایش گذاشت و سپس به آمریکا رفت. در آمریکا با پرویز مقدسی کارگردان تآتر و سینما آشنا شد و با یک‌دیگر ازدواج کردند. هر چند دوران زندگی مشترک این دو طولانی نبود و با مرگ زود هنگام مقدسی به پایان رسید اما تاثیر بسیار عمیقی بر درودی گذاشت و او دیگر هرگز ازدواج نکرد. ایران درودی تا کنون در بیش از ۴۳ نمایش‌گاه آثار خود را به دید عموم گذاشته است و با نوشتن کتاب «در فاصله‌ی دو نقطه» به نویسندگی نیز روی آورده است.[۲] When she was one year old her family moved to Hamburg, where they lived throughout World War II, but in 1945 she moved to Tehran. She later joined her sister in Paris, who studied the piano at the conservatory, to study at the Ecole des beaux arts. Darroudi's first solo exhibition was held in Miami in 1958 at the invitation of the Florida State Art Center. She also took an English language course at Columbia University. Her first exhibition in Iran was held in April 1960 at the Farhang Hall. She wrote articles on the history of art and art criticism for Kayhan newspaper. In the winter of 1966 in New York, she met and married Parviz Moghaddasi, who was studying television direction. The couple worked at the newly established Iranian television organization as producer and director for six years. In 1968 she made 55 minute long documentary about the 1968 Venice Biennial. She was appointed as an honorary professor at the Industrial University of Tehran, teaching art history. In 1969 the ITT Corporation commissioned her to paint Iranian Oil. She held successful exhibitions in Paris and at the Atrium Artist Gallery, Geneva, and a month later at Galarie 21, Zurich. In 1974 a film on Darroudi's life was broadcast on American television. She met Salvador Dalí and Tago Seizi. In 1976 she exhibited at the Mexican Museum of Art, where Antonio Rodriquez praised her as one of the world's four greatest painters.[citation needed] In 1978 she moved to France. Her husband died in 1985 and her first work after his death was Assumption of Parviz. Her autobiography, In the Distance Between Two Points, was published in 1997.

منبع ویکی...